Mapri overleden door noodlottig ongeval

- Elze Frie
Mapri

4-4-1990 Eritrea – 5-4-2018 Zaltbommel, Nederland

We waren nog maar net actief als pop-up atelier in de Spiesmakerstraat toen Mebrahatu Melake, oftewel Mapri zoals we hem al snel noemden, met een grote lach op zijn donkere toet, bij ons binnen wandelde. Hij kwam uit Eritrea, was op dat moment 25 jaar en woonde sinds een half jaar in Nederland. Of hij bij ons zijn Nederlandse taal mocht oefenen. En hij wilde ook graag werken en snel integreren in de Nederlandse samenleving. Zijn ultieme doel was om de twee jonge kinderen van zijn overleden zus naar Nederland te halen. Hij leerde heel snel. Engels, Nederlands, algemene ontwikkeling. Uren gezamenlijk achter de laptop; maatschappijleer, biologie, aardrijkskunde, geschiedenis. Sociale vaardigheden oefenen; hoe groet je, hoe gedraag je je, hoe meld je je aan bij de voetbalclub, leren naaien en maar Nederlands oefenen. En bovenal hadden we vreselijk veel plezier met hem. Hij stal de harten van velen. Zijn actieve houding, zijn vrolijkheid, zijn behulpzaamheid, en zijn wens om echt te integreren, maakt dat hij alom geliefd werd. Zijn dankbaarheid was voelbaar net als het verdriet wat hij met zich meedroeg en waar hij soms rustig over praatte. We konden een stageplek regelen bij RAVAS Europe, met behoud van uitkering voor hem. Hij greep de kans die hij kreeg bij Ravas met twee handen aan, werkte hard, was positief, betrouwbaar en altijd goedgemutst. Sinds kort had hij een vast contract. Daarmee kon hij zijn vriendin van vroeger die gevlucht is naar Ethiopië, naar Nederland te halen. Hij wilde met haar trouwen en daarna zijn neefje en nichtje naar Nederland laten komen.

Mapri was een opvallend open, levenslustig en vrolijk persoon. Hij had heel veel meegemaakt, maar praatte daar niet vaak over. Hij wilde vooruit! Vorige week behaalde hij zijn rijbewijs en kocht een auto. Hij was zo blij en trots dat hem dit gelukt was.

We zijn allemaal supertrots op hem en we gunden hem zo ontzettend alle geluk van de wereld.

 

Artikel over het ongeval in het Brabants Dagblad